Cemburumu merantai hati

jauh mana mampuku bertahan
smpi bila harus ku telan
setiap kali bertentangan
tiada ketenangan

CEMBURUMU merantai hati
meleguhkan semangat diri
bila ku kenangkan
kemanisan lalu
sma it ku ketepikan

ANDAI ku curah rasa hati
tlah jauh ku membawa diri
tp ke maafan ku lahir dr hati mengatasi

SEJARAH mungkn berulang
wlu engkau ku maafkan oh kekasih
tp mgkn hny sementara keinsafan d hatimu

BERPARAS hujan berhembun
tak dpt ku hiraukan lg
asal dpt memenuhi sgl keinginan hati

KU BINA istana cinta d hiasi lukisan RINDU
indah nampak dr luar ttpi penuh ke palsuan
BILA ku tiada terbuktilah betapa a kau CINTAI